Wat is een maatschappelijke tender
In de kern komt een maatschappelijke tender erop neer dat voorstellen voor een hernieuwbaar energieproject voor een bepaald gebied of bepaalde locatie van verschillende initiatiefnemers met elkaar worden vergeleken en aan de hand van verschillende criteria worden gescoord.
De voorstellen die het beste “scoren” komen in aanmerking voor een omgevingsvergunning. De juridische basis voor zo’n maatschappelijke tender is de verdeling van schaarse publieke rechten. Schaarse publieke rechten wil zeggen dat er veel gegadigden zijn voor slechts een beperkt aantal (in dit geval) duurzame energieprojecten.
Verschil met reguliere tenders
Bij een reguliere tender of aanbesteding zet een opdrachtgever een vraag naar een product of dienst uit, waar hij voor betalen moet. Er vindt er een selectie plaats op basis van de voorstellen die gedaan zijn, waarbij een opdracht gegund wordt tegen betaling van de offerteprijs. Bij een maatschappelijke tender gaat het niet om een financiële transactie, maar om het gunnen van een omgevingsvergunning en vindt de selectie plaats op basis van ruimtelijke en procescriteria.
De maatschappelijke tender is een vorm van uitnodigingsplanologie. Bij de maatschappelijke tender neemt de gemeente / provincie actief regie door partijen expliciet te horen en uit te nodigen én langs een methodische wijze te selecteren. Het is een van de drie scenario’s om lokaal eigendom te verankeren in beleid. De andere twee mogelijkheden zijn het klassieke toelatingsbeleidskader en zelf ontwikkelen als overheid. In het werkblad Lokaal Eigendom vind je handvaten hoe je tot de juiste keuze komt voor een van de drie scenario’s.